Размер шрифта
A- A+
Межбуквенное растояние
Цвет сайта
A A A A
Изоображения
Дополнительно

Разделы сайта

Главная

Родителям

Плата за питание

раскрыть » / « свернуть

О порядке учета детей в целях получения ими дошкольного образования, специального образования на уровне дошкольного образования

раскрыть » / « свернуть

Экономическое воспитание в семье

раскрыть » / « свернуть

ЧТО ТАКОЕ ДОМАШНЕЕ НАСИЛИЕ?

раскрыть » / « свернуть

Уважаемые родители (законные представители)!

раскрыть » / « свернуть

СЕМЬЯ БЕЗ НАСИЛИЯ, или Правила, по которым строятся здоровые отношения

раскрыть » / « свернуть

Внимание! Изменения при зачислении в учреждения дошкольного образования

раскрыть » / « свернуть

Консультация «Воспитание любви к Родине через природу родного края»

раскрыть » / « свернуть

Родителям

раскрыть » / « свернуть

Организация здорового питания дошкольников дома

раскрыть » / « свернуть

ПРАВИЛЬНОЕ ПИТАНИЕ- ЗАЛОГ ЗДОРОВЬЯ

раскрыть » / « свернуть

КОНСУЛЬТАЦИЯ «ФОРМИРОВАНИЕ КУЛЬТУРЫ ПИТАНИЯ»

раскрыть » / « свернуть

Рекомендации психолога для родителей

раскрыть » / « свернуть

От дошкольника к первокласснику.

раскрыть » / « свернуть

О чем стоит знать родителям будущего первоклассника

раскрыть » / « свернуть

Вопросы и ответы о поступлении в 1 класс

раскрыть » / « свернуть

Дарослы ведае, што кніга не толькі вучыць, развівае і выхоўвае дзіця, яна абуджае ў маленькім чалавеку самыя разнастайныя творчыя пачаткі, яна дапамагае дзіцячай фантазіі здабыць багатую вобразнасць і ўнутраны сэнс.

Дзіця не можа не гуляць, не выдумляць, не складаць. Гэта непазбежна, гэта яго спосаб пранікнення ў рэальную рэчаіснасць. Але што менавіта ён выдумляе? Як складае і чаму складае менавіта гэта? Якія маральныя і эстэтычныя прычыны праяўляюцца ў дзіцячай гульні, якая патроху, часцяком незаўважна для самога дзіцяці, становіцца яго сапраўдным жыццём? Свет чытання, свет кнігі з яе літаратурнымі і графічнымі выявамі, дапамагае даросламу насыціцца і накіраваць дзіцячае ўяўленне. Кніга падае дзіцяці прыклад творчасці, прыклад творчага стаўлення да рэальнага часу. Менавіта тут, на кніжнай старонцы, малыя сустракаюць ўпершыню гарманічнае адлюстраванне рэчаіснасці. Кніжка распавядае самае галоўнае, паказвае самае прыгожае.

Ёсць у дзіцячай літаратуры розныя кнігі: вясёлыя і сумныя, але яны заўсёды жыццесцвярджальныя. Таму дзеці не могуць не любіць кнігу, таму радуюцца кнізе, як святу. А дарослыя павінны падрыхтаваць гэтую радасць, дапамагчы дзіцяці зразумець, адчуць кнігу ва ўсёй яе паўнаце.

Да нейкага ўзросту дзеці жывуць у казцы, як раўнапраўныя члены казачнага свету. І гэта натуральна, таму што казка блізкая і сугучная іх светаадчуванню. У самым пачатку жыцця яна сустракае дзяцей фантастычнымі вобразамі, займальнымі прыгодамі, маляўнічасцю і яркасцю свайго свету. Уся гэтая свежасць, чысціня, напеўнасць, гарманічная цэласць казкі служаць для маленькіх першым штуршком да развіцця фантазіі, мыслення, творчасці. Прастата і прыгажосць казачных герояў і іх учынкаў неабходныя дзіцячай свядомасці як першае адлюстраванне свету, сапраўдных чалавечых адносін у чыстым люстэрку сапраўднага мастацтва.

У кожнай казцы пракладзеная мяжа паміж Дабром і Злом. Яны непрымірымыя ворагі, яны знаходзяцца ў адвечнай барацьбе. І ў гэтым проціборстве заўсёды перамагае Дабро, заўсёды перамагае справядлівасць. Гэтая ідэя перамогі Дабра над Злом заўсёды пераканаўчая, таму што выношвалася і нараджалася разам з узнікненнем свядомасці людзей і ўдасканальвалася разам з яго развіццём, таму што працятая верай і надзеяй ўсяго чалавецтва ва ўрачыстасць добрых спраў. А вера гэтая падмацавана часам. Менавіта таму такая моцная казка і менавіта таму дзеці так вераць у яе. У амаль любой народнай казцы ўсё падпарадкоўваецца толькі дасканалым законам чалавечага быцця, тым ідэалам, якія прайшлі праверку многіх пакаленняў людзей, выкрышталізаваліся, сталі агульначалавечымі. І дзецям лёгка прыняць гэтыя ідэалы, лёгка пагадзіцца заканамернасцю.

Вельмі важна для дзяцей, што ў казцы герой, які ўвасабляе дабро, заўсёды станоўчы. Гэта ці непераможны волат, які абараняе свой народ, ці проста чалавек, які перамагае зло розумам, мудрасцю і знаходлівасцю. У любым выпадку станоўчага героя адрозніваюць розум, прыгажосць, умелыя рукі, альбо добрае чараўніцтва, а адмоўнага зло, пачварнасць і падступнасць. Таму дзеці любяць казачных герояў, вераць ім і пераносяць гэтую веру і любоў са свету казачнага ў свет рэальны.

Дзякуючы казцы, дзеці пачынаюць ўсведамляць найгалоўнейшыя ісціны чалавечага жыцця. Казка дапамагае фармаваць асновы маральнасці, маралі, па законах якой ім трэба будзе жыць. Тая самая простая, найпростая казка, якую мы, стаўшы дарослымі, пачынаем лічыць дзіцячай забавай.

Чытайце з дзецьмі як мага больш, а галоўнае пагаварыце, пра што прачыталі!

 

МАСТАЦКАЯ ЛІТАРАТУРА І ТВОРЫ ФАЛЬКЛОРУ

Беларускія народныя песенкі і пацешкі, творы беларускіх пісьменнікаў

У. Юрэвіч. "Бярозчыны валёнкі"; А. Кобец-Філімонава. "Сем мастакоў"; Я. Брыль. "Жыў-Быў вожык".

Беларускія народныя казкі

“Курачка-Рабка”, “Былінка і верабей”, “Зайкава хатка”, “Каза-манюка”, “Пчала і муха”, “Муха-пяюха”, “Коцік, пеўнік і лісіца”.

Творы беларускіх паэтаў

Т. Кляшторная “Ветлівыя словы”, “Шпак”, “Дожджык”, “Паўцякалі цацкі”, “Не сквапная”; В. Рабкевіч “Едзе восень”; С. Сокалаў-Воюш “Блакіт нябёс”, “Алоўкі”, “Елка”; А. Дзеружынскі “Пралеска”; А. Прохараў. “За адвагу”; Я. Колас ”Сонца грэе, прыпякае”, “Храбры певень”; Я. Купала “Лістапад”; Я. Журба “Першыя сняжынкі”, “Дзед Мароз”; З. Бядуля “Мае забавы”; М. Хведаровіч “Свеціць, як сонца, ад самай калыскі”; Л. Пранчак “Завіруха”; Э. Агняцвет “Маме”; А. Бадак “Мышка”, “Беларусачка”; С. Грахоўскі “Сонечная сцежка”; А. Грачанікаў “Сон”; Л. Рашкоўскі “Я хачу салдатам стаць”; К. Цвірка “Коцікі”; В. Лукша “Вясёлка”.

 

 

                                   

Кожны высокаадукаваны чалавек павінен ведаць традыцыі і мову свайго народа. Таму трэба ўсвядоміць, што чым болей нацыянальнага ў выхаванні, тым мацней, духоўна багацей нацыя.   Народныя святы і абрады садзейнічаюць далучэнню да розных відаў мастацтва, творчай дзейнасці і працоўных працэсаў. Патрэбна памятаць, што ў нашы дні няма натуральнага пераймання фальклору ад старэйшых. Таму ў той фальклор, які быў спрадвеку дарослым, дзяцей уводзяць штучна. Абавязкова трэба ўлічваць узроставыя асаблівасці дашкольнікаў, і не трэба вельмі падрабязна знаёміць іх з усімі святамі гадавога кола, толькі з тымі, якія будуць зразумелымі (гэта датычыцца і абрадавых дзеянняў, гульняў, танцаў, песняў, якія выконваюцца на тым ці іншым свяце).

Дзяцей трэба знаёміць з такімі народнымі гульнямі, песнямі, казкамі, танцамі, якія ім зразумелыя і цікавыя, адпавядаюць нашым сённяшнім эстэтычным патрабаванням. Гэта палажэнне павінна ўлічвацца пры адборы фальклорнага матэрыялу для выхавання дзяцей. Толькі пры такіх умовах народная творчасць можа арганічна, а не штучна ўвайсці ў іх жыццё.

Стрэчанне ці грамніцы- гуканне вясны.

Гэтае свята ўвабрала ў сябе вобраз зімы і лета ў песенных гуртах, якія спрачаюцца паміж сабой песнямі.

Масленка.

Святкуецца на восьмы дзень перад Вялікаднем. Гэта свята пачыналіся запускі, якія заканчвалі калядны мясаед.

Гуканне вясны.

Гэтае свята характэрна для Усходняй Беларусі. Як і масленкавыя абрады песні і карагоды адбываліся на горках, бо так было бліжэй да неба. Кульмінацыя гэтага свята дасягалася 7 красавіка, калі адбываліся непасрэдна рытуальныя дзеянні і працягваліся да таго моманту, як узаруць поле.

Саракі.

Свята прыпадае на 22 сакавіка. Яно адзначае дзень веснавого раўнадзенства. 3 гэтым святам канчаткова прыходзіць вясна.

Камаедзіца.

Гэтае свята прыйшло з глыбокай старажытнасці. Адзначаецца перад Звесткаваннем. На гэта свята пакланяліся мядзведзю.

Вялікдзень.

Гэтае свята лічыцца найвялікшым каляндарным святам. Яно складае выключную адметнасць, самабытнасць беларускага абрадава-святочнага каляндара. На гэта свята сутракалі Новы Год па сонечнаму календару. Святкавалася ў дзень вяснавога раўнадзенства. Потым стала перасоўным ад 4 красавіка да 8 мая. Апошняя нядзеля перад святам была Вербная нядзеля. У царкву заносілі галінкі вярбы, якія асвяшчалі святой вадой. Потым прынасілі дамоў і з'ядалі па аднаму пухірку, каб абараніцца ад маланкі, а рэшткі вярбы захоўвалі да наступнай Вербніцы.

Юр'я.

Свята адзначалася 5 траўня. На ім ушаноўвалі сімвал парадку, вясны, росквіту прыроды. На лузе дзяўчаты выбіралі самую прыгожую, апраналі яе русалкай і надзявалі ёй вянок, вадзілі вакол яе карагоды і спявалі. На гэтае свята існуе шмат прыказак, прыкмет. Вось адна з іх: « Як дождж на Юр'я, то будзе хлеб у дурня».

Пахаванне стралы.

У аснове гэтага свята ляжыць ахоўная магія ад маланкі. Цягнецца ад Вялікадня да Ушесця. На гэтае свята водзяць песні, карагоды, якія абараняюць ад маланкі.

Зялёныя святкі.

Свята найвышэйшага росквіту прыроды. Вядома пад назвай Сёмухі, Тройцы. Святкуецца гэтае свята на семым і восьмым тыдні пасля Вялікадня. Гэтае свята з'яўляецца гімнам маці-прыродзе.

Купалле.

Святкуецца з 6 на 7 ліпеня. Гэтае свята насычана прыгожымі язычніцкімі звычаямі і святкуецца ў гонар летняга сонца звароту. Сутнасць гэтага свята засталася некранутай да нашых дзён. Увасабленнем былі ачышчальныя вогнішчы, ачалавечаны вобраз жанчыны Купалы і нават яго дочкі.

Жніво.

Гэтае свята з'яўляецца самым працяглым комплексам рытуалаў. Пачынала святкавацца ад 12 ліпеня да 27 верасня. Жніўныя абрады складалі аснову самай цяжкай працоўнай дзеі.

Пакровы.

Адзначаліся ад 14 кастрычніка да 27 кастрычніка. На гэтае свята размяркоўваліся дні паміж дзяўчатамі, а 27 кастрычніка па надвор'ю меркавалі аб характары будучай жонкі, і называлі гэты час Дзівочым летам. На гэтае свята ў прыродзе адбываўся пераломны момант ад лета да зімы. "Прыйшла Пакрова і пытае, ці да зімы гатова." Пачынаючы з гэтага свята, моладзь пачынала збірацца на вячоркі, а хатнія справы спраўляліся з песнямі.

Дзяды.

Кожны дзень тыдня меў сваё значэнне. Так субота мела быць днём ушанавання дзядоў, усіх памерлых. У гэты дзень кожны павінен быў успомніць лепшыя рысы прашчураў, аддаць ім належную павагу.

Зімовыя святкі.

Пачыналіся посля постнай куцці (6 студзеня) і завяршаліся да Вадахрышча (19 студзеня). На гэтае свята адбываліся сапраўдныя тэатралізаваныя беларускія народныя карнавалы. Пачыналіся зімовыя святкі з Каляд (7 студзеня), якія былі ў гонар зімоваго сонцазвароту і каляднага месаеду пасля Піліпаўскага посту. На гэты язычніцкі абрад наслаівалася хрысціянскае свята нараджэнне Хрыстова - свята Раства. Неад'емным рытуалам з'яўляецца ўшанаванне продкаўдзядоў. Гэтаму прысвячалі тры ўрачыста-шанавальныя куцці:перадкалядная посная, багатая шчодрая і вадзяная. Гэтая дзея цягнулася ад 25 снежня да 2 студзеня.

 

 

 


  1. Смотрим по-белорусски

Можно начать с самого простого, с “Калыханкі”. Утренние программы для малышей на “Беларусь-3” также идут на мове. В подспорье родителям – переводные мультики на белорусском (да, их больше одного). Тот же “Шрек” или “Свинка Пеппа”. Их достоинство в том, что сюжет, как правило, уже хорошо известен ребенку.

2. Поем по-белорусски

В процессе подготовки к семейным торжествам и праздникам можно наряду с русскоязычными разучивать и белорусские песенки. Например, уже привычные нам “Jingle Bells” можно спеть и по-белорусски (“Звон звініць”), как и классическую “Маленькой елочке холодно зимой” (“Ў лесе яліначцы холадна зімой”, пер. В.Жуковіча). Песни из любимых мультиков и постановок тоже могут зазвучать по-новому (“Не шанцуе нам, прынцэсам, не шанцуе!” из м/ф “Летучий голландец”).

 3. Рисуем по-белорусски

“Кропка, кропка, побач –коска. Атрымаўся тварык просты. Ручкі, ножкі, агурочак, - Чалавек па свеце крочыць.”   Рисункам ребенка можно давать белорусские названия.(“Ялінка”,  “Кветка”, “Сонейка”, “Вясёлка”, “Мама, тата, я”). К тому же, с помощью красок или карандаша можно самим сделать непонятный материал наглядным. Или использовать уже готовые варианты: например, книжки Глеба Лабоденко “Дзіцячая замова” і “Дзіцячая замова-2”.  

4. Играем по-белорусски

“Раз, два, тры, чатыры, пяць. Я іду цябе шукаць”. Пусть это будет язык мамы и дочки. Или семейная игра. На прощанье говорить “Пакуль!”. Просыпаться по-русски (“С добрым утром!”), а засыпать по-белорусски (“Дабранач!”). Научиться чисто по-белорусски чистить зубы:   У мяне зубная шчотка, Ею зубы чышчу чотка! Хто не чысціць зубы шчоткай, Вырасце бяззубай цеткай!   У автора этих строк, Андрея Хадановича, есть и мальчуковый вариант в книжке “Нататкі таткі”. 

5. Приглядываемся по-белорусски

Названия улиц, вывески магазинов, белорусское слово можно встретить где угодно – главное, приглядеться.  

6. Читаем по-белорусски

Белорусский язык – это не только народные сказки и классические тексты. По-белорусски можно познакомиться с Винни-Пухом и Пеппи (“Віня-пых і ўсе-ўсе-ўсе”, “Піпі Доўгая панчоха”, мумми-троллями и хобитами. А истории про йетти и читающую корову Маму Му придутся по нраву и малышам, и дошколятам (“Снежны чалавек” Эвы Сусы в переводе Алеси Башаримовой

7. Запоминаем по-белорусски

И по-русски. И по-английски. Детский ум гибок и восприимчив. А значит, наличие в начальной школе трех языков можно употребить себе на пользу. Например,как это сделала Елена Терешкова в книжке “Англійская мова. Слова за словам. Вершы”.   Такие стишки поднимают настроение, развивают фантазию и легко запоминаются. И сам не замечаешь, как придумываются новые двустишия:   Летом и весною, в Минске, на Канарах, Я ношу с собою от солнца «акуляры». Рама з алюмінію, у камплекце – колы. Англічанін скажа “bike”, беларус жа – “ровар”.  

8. Курсы по-белорусски

Отрадно, что белорусский язык перестает быть просто предметом для детей в школе. Им активно интересуются и взрослые, поэтому на рынке услуг появляется все больше и больше курсов “роднай мовы”. 

Желание привить ребенку любовь к родному языку не может быть насильственным и внешним. Чтобы увлечь ребенка – нужно увлечься самим. Сад и школа, к счастью, не единственные места, где дети могут услышать белорусское слово. Есть, например, семья. Вот с нее-то, пожалуй, и стоит начать.

 

Рэкамендацыі

Правілы эфектыўнага зносін бацькоў з дзецьмі

Пры зносінах з дзіцем вам дапамогуць гэтыя правілы:

Правіла 1. Слухаючы дзіцяці, дайце яму зразумець і прачуць, што вы разумееце яго стан, пачуцці, звязаныя з падзеяй, аб якім ён вам распавядае. Для гэтага выслухайце дзіцяці, а затым сваімі словамі паўторыце тое, што ён вам распавёў. Вы заб'яце адразу трох зайцоў:

• дзіця пераканаецца, што вы чуеце яго;

* дзіця зможа пачуць самога сябе як бы з боку і лепш усвядоміць свае пачуцці;

* дзіця пераканаецца, што вы яго зразумелі правільна.

Паглынуты праблемай ці чымсьці яшчэ засмучаны чалавек звычайна губляе адчуванне перспектывы. Уважліва слухаючы, мы дапамагаем дзіцяці разабрацца ў пытанні « "пераварыць" праблему.

Правіла 2. Слухаючы дзіцяці, сочыце за яго мімікай і жэстамі, аналізуйце іх. Часам дзеці запэўніваюць нас, што ў іх усё ў парадку, але дрыготкі падбародак або бліскучыя вочы кажуць зусім пра іншае. Калі словы і міміка не супадаюць, заўсёды аддавайце перавагу міміцы, выразе твару, паставе, жэстах, тоне голасу.

Правіла 3. Падтрымлівайце і за падбадзервайце дзіцяці без слоў. Усміхніцеся, Абдыміце, падміргніце, патрапіце па плячы, ківайце галавой, глядзіце ў вочы, вазьміце за руку.

Правіла 4. Сачыце за тым, якім тонам вы адказваеце на пытанні дзіцяці. Ваш тон "кажа" не менш ясна, чым вашы словы. Ён не павінен быць насмешлівым. У вас можа не быць гатовых адказаў на ўсе пытанні.

Правіла 5. Заахвочваючы дзіцяці, падтрымлівайце размову, дэманструйце вашу зацікаўленасць у тым, што ён вам распавядае. Напрыклад, спытаеце: "а што было далей?» або «Раскажы мне пра гэта...»

* Выкарыстоўвайце час, якое праводзіцца разам з дзіцем, гуляючы ў гульні, якія вы ведаеце з дзяцінства. Гэта павінна лёгка ўключацца, ўкладвацца ў сямейны стыль ўзаемадзеяння дзіцем, быць натуральным і лагічным развіццём гэтых адносін. Напрыклад, ручкі можна развіваць, перабіраючы з бабуляй грэчку, агульную каардынацыю – плаваючы, робячы з татам зарадку, лазячы па дрэвах на дачы. А для развіцця прамовы і кругагляду трэба проста... гаварыць з дзіцем (пры гэтым вырашаецца мноства і больш тонкіх псіхалагічных праблем).

* Выкарыстанне элементаў масажу і нават простае расціранне цела таксама спрыяюць здыманню цягліцавага напругі. У гэтым выпадку зусім не абавязкова звяртацца да дапамогі медыцынскіх спецыялістаў. Вы можаце самі ўжыць найпростыя элементы масажу або проста абняць дзіцяці.

"Ласкавы крэйда»

Мэта: Гульня спрыяе зняцця цягліцавых заціскаў, развіццю тактыльных адчуванняў.

Дарослы кажа дзіцяці наступнае:

"Мы з табой будзем маляваць адзін аднаму на спіне. Што ты хочаш, каб я зараз намаляваў? Сонейка? Добра». І мяккім дотыкам пальцаў адлюстроўвае контур сонца. «Падобна? А як бы ты намаляваў на маёй спіне або руцэ? А хочаш, я намалюю табе сонца "ласкавым" дробным?"І дарослы малюе, ледзь дакранаючыся паверхні цела. "Табе прыемна, калі я так малюю? А хочаш зараз бялку або ліса намалююць сонца сваім "ласкавым" хвосцікам? А хочаш, я намалюю іншае сонца, ці месяц, ці што-небудзь яшчэ?"Пасля заканчэння гульні Дарослы пяшчотнымі рухамі рукі "сцірае" усё, што ён намаляваў, пры гэтым злёгку масажуючы спіну ці іншы ўчастак цела.

Гэтую гульню можна выкарыстоўваць перад сном, падчас адпачынку.

ДОБРЫЯ ПАРАДЫ

Вучыце дзяцей дыхаць носам

У любы час года дзеці вельмі часта хварэюць прастуднымі захворваннямі. Каб гэтага не здарылася-Вучыце дзяцей дыхаць носам. Паветра праз нос чысціцца і саграваецца.

Беражыце зрок дзяцей

Не глядзіце тэлевізар у цемры-вялікі кантраст паміж яркімі малюнкамі на экране і навакольным фонам шкодна адлюстроўваецца на зрок. Размяшчайце дзяцей ад тэлевізара на адлегласці 2-2,5 метра.

Сачыце за паставай дзяцей

Дрэнная выправа-гэта перш за ўсё парушэнне працы найважнейшых органаў нашага арганізма: сэрца, лёгкіх, страўніка і кішачніка. Гарбаватая спіна, запалая грудзі здушваюць лёгкія і яны не забяспечваюць арганізм дастатковай колькасцю кіслароду.

ПАРАДЫ ДЛЯ БАЦЬКОЎ

Не дазваляйце дзецям:

- размазваць ежу па талерцы

- вазіць рукамі па стале

- патрабаваць трэцюю страву пакуль не з'едзены 1-е і 2-е

- выходзіць з-за стала не скончыўшы ежы і без

дазвол

Памятаць:

- дзецям нельга ёсць з агульнай талеркі

- нельга карыстацца агульнай відэльцам і лыжкай

- якая ўпала на падлогу ежу нельга ёсць

Абавязкова:

- уважліва сачыць за станам здароўя

дзіця

- дакладна прытрымлівацца саветаў лекара

- кармленне дзіцяці вырабляць у адно і тое ж

час

- новыя стравы ўводзіць паступова, але сістэмаці-

Чэскі

Шкодна:

- ёсць таропка, жаваць пярэднімі зубамі

- круціцца за сталом, адцягвацца падчас ежы

Фізкультура павінна быць у радасць!

 

Паважаныя бацькі!

Што для вас важней за ўсё? Вядома ж, здароўе вашых дзяцей. Адной з галоўных умоў здароўя з'яўляюцца заняткі фізічнай культурай. Аднак, арганізм дзіцяці-дашкольніка знаходзіцца ў працэсе фарміравання, станаўлення. І, каб не пашкодзіць яму і не адбіць у дзіцяці раз і назаўжды жаданне займацца фізічнай культурай, варта выконваць наступныя правілы.

Чаго нельга рабіць у дашкольным узросце?

Нельга навязваць практыкаванні, якія відавочна не падабаюцца маляню.
Заняткі павінны знаходзіць эмацыйны водгук у душы дзіцяці, тады і вынікі будуць у наяўнасці.
Падымаючы дзіцяці, ніколі не трымаеце яго толькі за пэндзля – абавязкова цалкам за перадплечча, так як косткі і мышцы запясці яшчэ недастаткова адужэлі. Найбольш бяспечна падтрымліваць дзіцяці за сцягна.
Не рэкамендуюцца дашкольнікам висы толькі на руках, паколькі яны даюць празмерную нагрузку на суставы і плечавы пояс.
Паспрабуйце замяніць просты віс на змешаны, калі дзіця ўпіраецца каленамі ці лёгка дастае апоры шкарпэткамі ног, але не дазваляйце малому разгойдвацца ў вісе, калі ён не зможа ў любы момант ўстаць на ногі!
Пры лажанні не дазваляйце дзіцяці залазіць вышэй таго ўзроўню, на якім можаце яго дастаць. Толькі калі маляня авалодае лажаннем ў дасканаласці, можаце дазволіць яму падымацца і вышэй.
Пазбягайце аднабаковасці ва ўздзеянні, уключайце ў працу мышцы-антаганісты.
Не рэкамендуецца выконваць практыкаванні на трэнажорах і спартыўных снарадах, якія выпускаюцца спецыяльна для дарослых.
Так, да зрушэння пазваночных дыскаў можа прывесці выкананне круцільных практыкаванняў направа-налева на папулярным дыску
« Здароўе».

Не дазваляйце малому здзяйсняць саскокванне з вышыні больш 20 см у тры гады і 40 см у сем гадоў.
Прызямленне павінна быць спружыністыя на напаўсагнутыя ногі і выконвацца на мяккую аснову або ў спартыўнай абутку.
Не выкананне гэтых правілаў прыводзіць да перагрузкі пазваночніка

і магутнаму страсення ўнутраных органаў!

А гэтая рэкамендацыя татам, якія занадта рана хочуць зрабіць са сваіх сыноў мужчын.

"Аднойчы ў трэнажорнай зале малады бацька далучаў маленькага сына да спорту, прымушаючы падцягвацца на перакладзіне, размешчанай на вышыні 2 м ад падлогі.

Бедны "маленькі мужчына", глытаючы слёзы і закусіўшы вусны, з апошніх сіл падымаў сябе зноў і зноў.

А потым у знямозе ўпаў на мацюкі і з зайздрасцю пазіраў на суседскага хлапчука-аднагодка, які весела бегаў за татам па зале паміж снарадамі, спрытна пераскокваючы праз бліны ад штангі, якія ляжаць на падлозе"»

Усяму свой час. Не варта фарсіраваць развіццё дзіцяці. Ідзіце насустрач тым новаўтварэнняў, якія з'яўляюцца ў малога і стварайце для гэтага ўмовы!